Avropa Ermənistanı Ukrayna kimi müdafiə etməyəcək, Taleyin ümidinə buraxacaq...

Ukrayna müharibəsi fonunda Avropa dövlətləri demokratiyanın qorunması şüarı altında Kiyevə misilsiz hərbi və siyasi dəstək nümayiş etdirdiyi bir vaxtda, Cənubi Qafqazda fərqli və ziddiyyətli bir mənzərə yaranmaqdadır.

Ermənistanın Baş naziri Nikol Paşinyanın Rusiyanın ölkədəki təsirini neytrallaşdırmaq bəhanəsi ilə daxili demokratik proseslərə təzyiq göstərdiyi, müxalif səsləri boğduğu və hakimiyyət bölgüsünü öz xeyrinə dəyişdirdiyi barədə iddialar getdikcə daha ucadan səslənir.

Lakin maraqlıdır ki, Ukraynada ən kiçik demokratik geriləməyə reaksiya verən Qərb paytaxtları, İrəvanda baş verən bu proseslərə qarşı kifayət qədər səssiz qalmağa üstünlük verir. Bu vəziyyət Avropanın strateji maraqlarının bəzən demokratik dəyərlərdən daha üstün tutulduğu barədə tənqidləri alovlandırır.

Paşinyan administrasiyası üçün Qərblə yaxınlaşma kursu bir növ "toxunulmazlıq zirehi" funksiyasını yerinə yetirir. Belə ki, Rusiyadan uzaqlaşma və KTMT ilə münasibətlərin dondurulması istiqamətində atılan hər bir addım, ölkə daxilindəki avtoritar meyllərin üzərinə pərdə çəkir.

Müxalifətin "Rusiyanın təsir agenti" damğası ilə sıxışdırılması, media üzərindəki nəzarətin gücləndirilməsi və məhkəmə sisteminin icraedici hakimiyyətə tabe edilməsi kimi addımlar, Qərb tərəfindən çox vaxt Ermənistanın suverenliyini qorumaq üçün atılan "məcburi addımlar" kimi qəbul edilir. Bu yanaşma isə Brüssel və Vaşinqtonun Ermənistana münasibətdə Ukrayna modelindən fərqli, daha çox "geosiyasi alət" fokuslu bir strategiya izlədiyini göstərir.

Nəticə etibarilə, Ermənistanın Ukrayna ilə müqayisə edilməsi rəsmi İrəvan üçün olduqca riskli bir illüziyadır. Ukrayna hazırda Qərb üçün aşılmaz bir təhlükəsizlik sipəri və demokratiyanın ön cəbhəsi hesab olunduğu halda, Ermənistan regionda Rusiya təsirini zəiflətmək üçün istifadə edilən müvəqqəti bir faktor rolunu oynayır.

Bu səbəbdən də, gələcəkdə Ermənistanın qarşılaşacağı hər hansı bir ciddi təhlükəsizlik böhranında Avropanın Ukraynadakı kimi qətiyyətli və fədakar dəstək verəcəyi gözlənilmir. Belə görünür ki, geosiyasi oyunların qurbanına çevrilmə ehtimalı artan Ermənistan, demokratik dəyərlərin qurban verildiyi bir mühitdə öz taleyinin ümidinə buraxıla bilər.

Jalə Rövşən