Avropa Parlamenti Ermənistanı Azərbaycana qarşı savaşa hazırlayır - İDDİA

"Birlik Qanadları" hərəkatının lideri Arman Tatoyan və Liparit Drmeyan bu gün Ermənistandakı Aİ Nümayəndəliyinin nümayəndələri ilə görüşüblər. Qaldırılan əsas məsələ Ermənistanın 7 iyun parlament seçkiləri ərəfəsində "Azərbaycanın xarici müdaxiləsi" ilə bağlı iddialar olub və onlar bunu Ermənistanın demokratiyasına və seçicilərin təhlükəsizliyinə birbaşa təhdid kimi qiymətləndiriblər.   

Bu hadisə Ermənistanın 7 iyun 2026-cı il parlament seçkiləri ərəfəsində klassik daxili siyasi mübarizənin bir hissəsidir. 

Arman Tatoyan (keçmiş Ombudsman, 2016-2022) və Liparit Drmeyan (keçmiş yüksək vəzifəli hüquqşünas, Paşinyan administrasiyasından uzaqlaşdırılıb) “Birlik Qanadları” (“Wings of Unity”) hərəkatının nümayəndələri kimi çıxış edirlər.

Bu hərəkat kiçik müxalif qüvvədir və Paşinyanın “Vətəndaş Müqaviləsi” partiyasına qarşı müxalifətin bir qolunu təşkil edir.

Əsas iddiaların mahiyyəti və reallıq:  

Tatoyan və komandası Aİ nümayəndəliyinə müraciət edərək “Azərbaycanın xarici müdaxiləsi” iddiasını irəli sürürlər. Onlar bunu “Ermənistan demokratiyasına və seçicilərin təhlükəsizliyinə təhdid” kimi təqdim edirlər. Konkret olaraq irəli sürülən iddialar: 

Azərbaycan tərəfindən “müharibə təhdidləri”;

“Yeni ərazi iddiaları”;

Paşinyan və partiyasının yenidən seçilməməsi halında “xəbərdarlıqlar”.

Hamı bilir ki, bu  tipik erməni müxalifətinin ritorikasıdır:

“Xarici müdaxilə” iddiası ikiüzlülük nümunəsidir.

Ermənistanın özü illərlə Rusiyanın, İranın, Fransanın və digər ölkələrin açıq dəstəyi ilə Azərbaycana qarşı hərbi və siyasi müdaxilə edib. İndi isə Azərbaycanın sadəcə öz mövqeyini açıq şəkildə ifadə etməsini “müdaxilə” adlandırırlar. Azərbaycan rəsmilərinin və millət vəkillərinin çıxışları adətən reallıq əsasında olur: sülh müqaviləsi imzalanmayıb, sərhəd delimitasiyası tamamlanmayıb, Ermənistan konstitusiyasında və qanunvericiliyində Azərbaycana qarşı ərazi iddiaları (xüsusilə keçmiş “Dağlıq Qarabağ”la bağlı) hələ də qalır. Bunlar faktlardır, təhdid yox.

Paşinyanın özü “Azərbaycan təhdidləri”ndən istifadə edir.

Tatoyan özü etiraf edir ki, Paşinyan Azərbaycan faktorunu müxalifətə qarşı istifadə edir (“sülh və ya müharibə” seçimi kimi təqdim edir). Bu, Ermənistan daxilində klassik manipulyasiyadır. Müxalifət (Tatoyan da daxil) isə əksinə, “Azərbaycan bizi yeyəcək” narrativini işə salaraq radikal elektoratı qorxudur və Paşinyanı “zəif” göstərməyə çalışır. Hər iki tərəf Azərbaycanı daxili siyasət aləti kimi istifadə etməyə çalışır.

Aİ-yə müraciət və “əgər Rusiyaya qarşıdırsa, Azərbaycana da olmalıdır” arqumenti.

Bu, klassik erməni diplomatiyasıdır: beynəlxalq aktorları (xüsusilə Qərbi) “ədalətli” olmağa çağıraraq, əslində Azərbaycana qarşı təzyiq mexanizmləri yaratmaq istəyi. Aİ nümayəndəliyinin cavabı (“bütün xarici müdaxilələri izləyirik”) standart diplomatik cavabdır. Onlar Azərbaycan mənbələrindən material istəyiblər — bu, çox güman ki, monitorinq üçün formal addımdır, real sanksiya və ya ciddi tədbir gözlənilmir. Aİ Ermənistanda Rusiya təsirini azaltmaq istəyir, amma Azərbaycanla enerji, nəqliyyat və Cənubi Qafqaz stabilliyi maraqları səbəbindən Bakıya qarşı kəskin addım atmayacaq.

Ermənistan 2023-cü ildə Qarabağdakı hərbi kapitulyasiyadan və ermənilərin bölgəni tərk etməsindən  sonra dərin siyasi böhran içindədir. Paşinyan sülhə meylli siyasət aparır (nisbətən), müxalifətin böyük hissəsi isə revanşist və “qələbəyə qədər mübarizə” mövqeyindədir.

Tatoyan keçmiş Ombudsman kimi bir müddət “müstəqil” imic yaradıb, lakin indi radikal müxalifətə yaxınlaşır. Onun hərəkatı kiçikdir və seçkilərdə ciddi nəticə gözlənilmir. Bu cür görüşlər daha çox diqqət cəlb etmək və Qərbdən dəstək axtarmaq məqsədi daşıyır.

Azərbaycanın mövqeyi aydındır: sülh müqaviləsi, sərhədlərin delimitasiyası, kommunikasiyaların açılması və Ermənistan konstitusiyasından ərazi iddialarının çıxarılması. Bunlar “təhdid” yox, minimal tələblərdir. Əgər Ermənistan bunları yerinə yetirməsə, gələcəkdə yeni gərginliklər ola bilər — bu, müdaxilə yox, nəticədir.

Tatoyan və Drmeyanın bu addımı Ermənistanda revanşist  siyasətin bir parçasıdır. Onlar Azərbaycanı “qorxulu düşmən” kimi təqdim edərək seçki öncəsi xalqı qorxutmağa və beynəlxalq dəstək qazanmağa çalışırlar. Azərbaycan tərəfi üçün bu, yeni bir şey deyil — illərdir eyni ritorika davam edir. Əsl problem Ermənistanın özündədir: revanşist düşüncə, konstitusiyadakı iddialar və sülhə hazır olmamaq.

Azərbaycan öz maraqlarını (təhlükəsizlik, ərazi bütövlüyü, sülh) açıq şəkildə müdafiə etməyə davam etməlidir. Xarici müdaxilə iddiaları isə sadəcə daxili auditoriya üçün nəzərdə tutulmuş siyasi manevrdir. Seçkilər yaxınlaşdıqca belə iddiaların sayı artacaq.

Jalə Rövşən