Xamenei “ağamdır” deyənin Azərbaycan nəyidir?!
İdeoloji təcavüzün tarixi kökləri, qarşısı alınan sui-qəsdlər və daxildəki “beşinci kolon” təhlükəsi...
Sosial şəbəkələrdə, məhkəmə zallarında və ya radikal dini şəbəkələrin iclaslarında “Mənim rəhbərim Əli Xameneidir”, “Bizim ağamız Xameneidir, o nə edərsə, haqlıdır” deyə açıq bəyanat verən kəsimin mövqeyi cəmiyyətdə sadəcə qəzəb deyil, həm də böyük suallar doğurur. Xarici bir teokratik rejimin ali liderini özünə mütləq “ağa” seçən, hətta Tehranın maraqlarını öz dövlətinin maraqlarından üstün tutan bu kəsim üçün müstəqil Azərbaycan Respublikası həqiqətən nədir? Vətəndirmi?!
Teokratik ixracatın iki əsrlik və müasir izi:
Bu ideoloji təsirin kökləri bir neçə mərhələdən keçir.
Çar imperiyası və sovet dövründən qalan irs: XIX əsrdə Gülüstan və Türkmənçay müqavilələrindən sonra Azərbaycanın şimalı ilə cənubu arasında formalaşan sərhəd, təəssüf ki, cənubdakı teokratik dini mərkəzlərin (Qum, Məşhəd) şimalda ideoloji təsirini saxlamasına imkan yaratdı.
1979-cu il inqilabı və “təcrübə ixracı”: İranda baş verən İslam İnqilabından sonra Tehran hakimiyyətinin əsas xarici siyasət xətlərindən biri “İslam inqilabını ideologiya olaraq qonşu ölkələrə ixrac etmək” oldu.
Müstəqilliyin ilk illəri və fürsətdən istifadə: 1990-cı illərin əvvəlində Azərbaycanın Qarabağ müharibəsi, iqtisadi çətinliklər və siyasi xaosla mübarizə apardığı həssas məqamda xarici dini fondlar, emissarlar və ideoloqlar ölkəyə daxil olaraq dünyəvi dövlətçiliyə qarşı təşkilatlanmağa başladılar. Məqsəd eyni idi: Azərbaycanda müstəqil, dünyəvi dövlət əvəzinə Tehrana tabe olan teokratik peyk hakimiyyət formalaşdırmaq.
Təxribatlar və əməliyyatlar: İndiyədək hansı təhlükələrin qarşısı alınıb?
Azərbaycanın hüquq-mühafizə orqanları və Dövlət Təhlükəsizliyi Xidməti (DTX) müstəqillik tariximiz boyu xarici teokratik şəbəkələrin ölkədə xaos yaratmaq, terror aktları törətmək və dövlət çevrilişinə cəhd etmək planlarının dəfələrlə qarşısını alıb.
Bunlardan ən səs-küylü faktlar:
Səfirliklərə və səfirlərə sui-qəsd cəhdləri: 2000-ci və 2010-cu illərdə Bakıda İsrail və ABŞ səfirlərinə, habelə xarici ölkələrin nümayəndəliklərinə və yəhudi mərkəzlərinə qarşı planlaşdırılan terror aktlarının qarşısı təhlükəsizlik orqanları tərəfindən alındı.
Gəncə hadisələri (2018): Gəncə Şəhər İcra Hakimiyyətinin başçısına qarşı törədilən sui-qəsd və ardınca polis zabitlərinin şəhid olması ilə nəticələnən iğtişaşların xaricdən idarə olunan radikal dini qrupların dövlətə qarşı birbaşa terror hücumu olduğu heç kimə sirr deyil.
“Hüseyniyyun” terror təşkilatının ifşası: İran xüsusi xidmət orqanlarının nəzarəti altında yaradılmış və Suriyada hərbi təlimlər keçmiş “Hüseyniyyun” adlı radikal qruplaşmanın Azərbaycanda dövlət çevrilişi hazırlamaq planları alt-üst edildi. Təşkilatın əsas fiqurları saxlanılaraq məsuliyyətə cəlb olundu.
Casus və agentura şəbəkələrinin çökdürülməsi (2022–2023): Vətən müharibəsindən sonra
DTX və DİN-in keçirdiyi silsilə xüsusi əməliyyatlar nəticəsində “din pərdəsi” altında hərbi hissələr, strateji obyektlər və neft kəmərləri barədə məlumat toplayan, cəmiyyətdə məzhəb nifaqı salmağa çalışan yüzlərlə agentura şəbəkəsi üzvü ifşa olunaraq həbs edildi.
Mətbuat və strateji obyektlərə qarşı təxribatlar: Media resursları, sosial şəbəkə kanalları və “Hüseyniyyə” adı altında fəaliyyət göstərən qanunsuz dini hüceyrələr vasitəsilə dövlətçilik əleyhinə yönəlmiş təbliğatın, habelə müxtəlif dövlət xadimlərinə qarşı sui-qəsd planlarının qarşısı birdəfəlik alındı.
Dini pərdə və siyasi reallıq: “Təqlid” bəhanəsi
Şiə məzhəbində dindarların müəyyən bir alimə (mərcəyi-təqlidə) dini məsələlərdə təqlid etməsi adiləşdirilməyə çalışılır. Amma buradakı əsas hiylə göz qabağındadır: İranın siyasi modelində dini lider (vilayəti-fəqih) təkcə ibadət qaydalarını müəyyən etmir; o, həm də birbaşa teokratik dövlətin başçısı, ordunun ali komandanı və siyasi qərarların vahid rəhbəridir.
Deməli, Xameneiyə olan bağlılıq namaz-oruc qaydaları ilə bitmir; bu, birbaşa xarici siyasi iradəyə tabe olmaq, başqa dövlətin maraqlarını öz dövlətinin maraqlarından üstün tutmaq deməkdir. Bu da ölkəmizin müstəqilliyi və milli təhlükəsizliyi ilə birbaşa ziddiyyət təşkil edir.
Tarix və baş verən faktlar açıq şəkildə göstərir ki, “Xamenei ağamdır” deyən bir şəxs üçün Azərbaycan nə mənəvi Vətəndir, nə də qürur mənbəyi. Azərbaycan onun üçün xarici teokratik mərkəzin təsir dairəsinə salmaq istədiyi müvəqqəti bir sığınacaqdır. Milli dövlətçiliyini, dünyəvi dəyərlərini və müstəqilliyini hər şeydən uca tutan Azərbaycan cəmiyyəti və dövləti isə bu virus düşüncəni, onun tarixi köklərini və bütün təxribat cəhdlərini göründüyü kimi kökündən məhv edir və kəskin şəkildə rədd edir.
Jalə Rövşən
